“roze bril” is meer dan een throwback. Het is een anthem voor iedereen die gelooft in de kracht van manifesteren. daya zingt over het leven door een roze bril op sterkte – niet alleen voor de mooie momenten dichtbij, maar ook voor dromen die nog ver weg lijken. Alles draait om die mindset: als je gelooft dat je alles kan krijgen wat je wilt, dan is de wereld van jou. Positiviteit, kracht en een flinke dosis zelfvertrouwen spatten van de track af.

daya: “Met deze single wil ik iedereen laten voelen dat je je eigen toekomst kan kleuren. Zet die roze bril op, own je energie en ga ervoor – of je nu op de dansvloer staat of gewoon in de spiegel kijkt.”

De productie en videoclip ademt pure ‘90s-vibes: het is alsof je zo een kleurrijke muziek video uit die tijd binnenstapt, met die typische feelgood energy en een knipoog naar de iconische popcultuur, inclusief de dansers van toen. daya werkte voor deze single samen met het creatieve productieteam van Talk Sick Music, die haar sound een frisse, nostalgische twist gaven. Het resultaat? Een track die je meteen terugbrengt naar de tijd van flippo’s, walkmans en eindeloze zomeravonden, maar dan helemaal van nu.

999 (thuis) gaat over gevangen zitten in een ongezonde relatie , waarvan je probeert los te breken . het beschrijft de reis langs realisatie , acceptatie en vrijlating . een deel van het nummer schreef daya al , toen ze 13 jaar was . daya : “ 999 is het eerste Nederlandse nummer , dat ik ooit heb geschreven . ik begon met een klein stukje , zonder precies te weten waar het over zou gaan . bijna 10 jaar later , helend van een verkeerde relatie , pakte ik de song weer op en schreef ik hem meteen af . ” de “release” , die daya met het nummer bereikt , is dan ook het engelengetal 999 .

999 (thuis) is een ecclectische combinatie van een zachte gitaartokkel , een mysterieuze Arabische sample , een smerige elektronische beat en dromerige vocals die je meenemen in de zoektocht naar jezelf . samen met arvid hendriks en mischa dirksen heeft deze “urban track” zijn weg gevonden naar wat hij nu is : een directe weerspiegeling van daya’s gevoel van “release” .

disneyland parijs gaat over de zoektocht naar rust en ontspanning in een wereld die altijd doordraait . daya schreef het nummer na een bezoek aan Disneyland Parijs , waar het wemelde van de mensen . daya : “als ik in Disneyland zou kunnen wonen, zou ik gisteren verhuizen . maar ik ben zo benieuwd hoe het daar is als er geen mensen zijn . ik denk dat ik ultiem zou genieten als ik helemaal alleen door het park kon dwarrelenwandelen , al was het maar één dagje . dus Disney, als jullie meelezen ? ”

daya omschrijft de sound van disneyland parijs als “moderne boogie-disco , met brede synths , aanstekelijke grooves , adlibs en whistles en meerstemmige backing vocals .” voor de productie werkten ze opnieuw samen met mischa dirksen.

ik geef ‘t op gaat over dat je altijd iets moet opgeven om je droom te bereiken . daya : “Als kind droomde ik al van een carrière als artiest . het is geweldig dat ik nu serieuze stappen in die richting aan het zetten ben . maar toen ik laatst de zoveelste afspraak voor een optreden moest afzeggen (en ditmaal de verjaardag van een goede vriendin) , realiseerde ik me hoeveel ik opgeef om niet op te geven . uit dat gevoel is ik geef ‘t op ontstaan . muziek maken is mijn manier om mijn gevoelens te leren begrijpen en ze te uiten .”

voor de productie van ik geef ‘t op werkte daya samen met Mischa Dirksen .